Nga Nexha Gjema
Krejt çka mundem me thanë, është se na mahniti Malësia e Hotit.
Nuk ishte veç nji vizitĂ«, por nji pĂ«rjetim i thellĂ« qĂ« tâlen pa fjalĂ«:
Bukuri natyrore, mikpritje prej zemre, rranjĂ« tĂ« lashta qĂ« flasin me gurĂ«, me kangĂ«, me emna fisnikĂ« e me histori qĂ« sâka mbarim.
Hoti i Kujit, ose siç i thonĂ« ndryshe Hoti i PlavĂ«s, ndodhet nĂ« juglindje tĂ« liqenit tĂ« PlavĂ«s. Qysh mĂ« 1330, ky vend i fisit tĂ« lashtĂ« pĂ«rmendet si âMali i HotĂ«nveâ â pĂ«r gjakun, besĂ«n e burrninĂ« qĂ« e ka dhanĂ« brez pas brezi.
Hoti asht nji fis historik, pjesĂ« e MalĂ«sisĂ« sĂ« Madhe â krahina qĂ« sot asht e ndamĂ« mes Malit tĂ« Zi e ShqipnisĂ«.
Po kufijtĂ« sâmujnĂ« me nda shpirtin â shqiptaria jeton e rreh fort nâkĂ«to troje.
đ Kaltrina Hoti â bija qĂ« e ktheu dritĂ«n nâfshat
Kaltrina Hoti â bijĂ« e kĂ«saj toke, krijuese me shpirt tâmadh â na la pa fjalĂ« me fjalĂ«n, poezinĂ«, penĂ«n, pikturĂ«n e dashninĂ« e saj t’pakufishme pĂ«r MalĂ«sinĂ«.
Ajo, bashkĂ« me CenĂ« Haxhajn (vĂ«llau i saj), me Ilirin, Ibron e tĂ« tjerĂ«, na e shpalosĂ«n Hotin me nji pĂ«rkushtim qĂ« sâblehet me kurgja.
Kaltrina e ka lanë Amerikën, jo për me u kthye veç me mall, por me mision: me e gëzue Malësin e me i tregue se kurr nuk do harrohet kjo tokë.
Gjithashtu, misioni tjetĂ«r i saj ishte me e hapĂ« GalerinĂ« e Hotit, me e kthy artin nĂ« frymĂ«, me e lidhĂ« MalĂ«sinĂ« me kulturĂ«n, me dashninĂ«, me vetveten. Me ngritĂ« zanin e MalĂ«sorit…
Ajo tha vetë:
âKur komuna nuk na ndihmon, na e ndihmojmĂ« vetĂ«n â me shpirt, me ngulm e me dritĂ«.â
Arriti me u përballue me shumë sfida, deri sa e solli elektrikën, asfaltin e tani edhe internetin në Malësi.
E njëjtë si Kaltrina, edhe Ibër Hoti, e ka kthye shtëpinë e vet në shtëpi të kulturës.
Atje mblidhen tĂ« rij, artistĂ«, shkrimtarĂ«, dashamirĂ« â me e majtĂ« gjallĂ« frymĂ«n e MalĂ«sisĂ«, gjuhĂ«n, historinĂ« e krenarinĂ«.
Në mungesë të institucioneve, ata po e mbajnë gjallë Hotin me shpirt.
CenĂ« Haxhaj nuk Ă«shtĂ« veç dĂ«shmi e burrnisĂ« â po zani i atyne mĂ«rgimtarĂ«ve qĂ« nuk i la as toka, as gjaku, as e vĂ«rteta me ndejt duarkryq. Ai la AmerikĂ«n pĂ«r me marrĂ« pushkĂ«n pĂ«r KosovĂ«n
Ai ishte pjesĂ« e Batalionit Atlantiku, bashkĂ« me shumĂ« tĂ« tjerĂ« nga Plava, Gucia e diaspora shqiptare nĂ« SHBA â qĂ« lanĂ« jetĂ«n e qetĂ«, mundĂ«sitĂ«, e rehatinĂ«, pĂ«r me u kthye me armĂ« nĂ« dorĂ«, nĂ« tokĂ«n qĂ« i thirri gjaku.
Jo për dekorata.
Jo për tituj.
Por pĂ«r me dhanĂ« krejt çka kishin â edhe jetĂ«n, nĂ«se duhej â pĂ«r KosovĂ«n.
âŠ
HotjanĂ«tâŠNjĂ« tokĂ« qĂ« flet â e nji popull qĂ« sâdorĂ«zohet
NĂ« çdo cep tĂ« Hotit ndihen gjurmĂ«t e brezave: bajraktarĂ«, martirĂ«, vĂ«llazni qĂ« lindĂ«n fise, gojĂ«dhana qĂ« sâharrohen kurrĂ«.
Këtu jeta ka ecë krahas pushkës, penës e lahutës.
Kisha e Shën Mëhillit dëshmon për lashtësinë, e legjendat e Martirëve të Flamurit tuj e mbajtë të gjallë ndërgjegjen.
Malësorët kurr nuk dorëzohen
As Perandoria Osmane sâi theu kurr.
As mbretënit serb.
As shteti i sotëm që i sheh si pakicë në tokën që e kanë mbrojtë me jetë.
Ata nuk e harrojnë flamurin që u ngrit mbi Bratilë.
Nuk e harrojnë këngën, lahutën, pushkën e penën.
Kaltrina, Ibri, Cena dhe Iliri, si dhe gjithĂ« bijtĂ« e bijat e MalĂ«sisĂ« â janĂ« zani qĂ« nuk hesht.
đ Zani i Hotit â thirrje pĂ«r krejt neve
Ata nuk lypin mëshirë.
Veç kujtesë. Dëgjim. Vetëdije dhe respekt.
Presin me e ndje Shqipnia qĂ« nâat cep tĂ« harruem â ende ka shqiptarĂ« qĂ« nuk janĂ« tĂ« lirĂ«.
đŽ A e ndien Hotin Shqipni & KosovĂ«?
Ai tĂ« thĂ«rret nâheshtje…
Në Plavë dhe Guci, shqiptarët përbëjnë mbi 10% të popullsisë.
Por sot e kësaj dite, në shtetin e Malit të Zi, malsorët shqiptarë përballen me padrejtësi:
As nuk i përmend kush.
As nuk i respekton kush.
As gjuhën nuk ua njeh shteti.
Asnjë polic kufitar shqiptar.
Asnjë kryetar komune që i përfaqëson.
Asnjë institucion me emër shqip.
AsnjĂ« tabelĂ«, asnjĂ« program, asnjĂ« konkurs publik nĂ« gjuhĂ«n e tyne. ShqiptarĂ«t pĂ«rjashtohen nĂ« heshtje nga gjithçka. PĂ«rderisa pĂ«rgjatĂ« rrugĂ«s KosovĂ« -PlavĂ«, shpalosen flamuj tĂ« RusisĂ« e SerbisĂ«âŠ
Një dhimbje. Një turp.
Koha me thanë MJAFT
Shqiptarët e Malësisë nuk janë të ardhun. Janë zot të tokës së vet.
Nuk lypin as mĂ«shirĂ«, as lĂ«moshĂ« â po tĂ« drejtĂ«, barazi, dinjitet.
E nĂ«se shteti nuk ua jep â atĂ«herĂ« duhet me kĂ«rku bashkĂ«.
Sepse padrejtĂ«sia qĂ« u bahet atyne â godet krejt kombin.
…….
Kur e len Hotin, të mbetet nji dhimbje:
Malsori tâpret me bukĂ« e kripĂ«, po nâsy i sheh mallin â mallin pĂ«r lirinĂ« qĂ« sâe ka pasĂ« kurrĂ« tĂ« plotĂ«.
Mallin pĂ«r shqipĂ«tarĂ«t qĂ« po e lĂ«shojnĂ« çdo ditĂ« e mĂ« shumĂ« kĂ«tĂ« tokĂ«…
Mallin pĂ«r vizitĂ«n e çdo shqiptari, qĂ« i bie ndĂ«rmend se egzistojnĂ«…
Na u duk sikur koha ndali pakâŠ
E Hoti sâtĂ« len veç me foto â tĂ« len me mall, me dhimbje tĂ« bukur nĂ« zemĂ«r. NĂ«se sâje rritĂ« aty, e don prej gjaku. E nĂ«se ke prejardhje andej â sâka kush qĂ« tândan prej saj.
âââââ-
Ne link mund te gjeni posrimin e znj Gjema dhe foto nga vizita e saj ne Hot te Plaves: KLIKO NĂ LINK